Müdafiə Nazirliyi haqlıdır, yoxsa jurnalistlər?

Azərbaycan ordusunda kifayət qədər əlaqələrim, istənilən informasiyanı almaq üçün xeyli sayda kontaktlarım və səs-küy yaratmaq naminə əldə etdiyim informasiyaları paylaşmaq imkanım da var. Vaxtilə Milli Orduda ən ağır döyüş postlarında xidmət etmişəm. Ən xırda informasiyanın şəxsi heyət üçün hansı təhlükə yaratdığını dəqiq bilirəm, bunun detallarını da izah etməyə lüzum görmürəm. Amma mən təkcə jurnalist deyiləm, hər şeydən öncə vətəndaşam! Operativ informasiya əldə etmək, yaymaq bir jurnalist kimi mənim üçün də ümdə məsələdir. Lakin elə situasiya var ki, jurnalistin məlumat alıb yaymaq imkanlarının məhdud olması başadüşülən olmalıdır. Bunu ümumən jurnalistlərə, KİV-lərə olan inamsızlığın nəticəsi kimi qiymətləndirmək doğru deyil.

Düşünürəm ki, hərbi əməliyyatlar zamanı Müdafiə Nazirliyinin yerli KİV-ləri dəqiqəbaşı informasiya ilə təmin etməməsi doğru addımdır, hətta ciddi hərbi-siyasi taktikadır. Bu istiqamətdə Müdafiə Nazirliyindən informasiyanın tələb olunmasını da doğru hesab etmirəm. Əməliyyat bitəndən sonra yekun nəticənin rəsmi şəkildə ifadə olunması üçün brifinqin keçirilməsi hərbi-siyasi baxımdan ən optimal və risksiz addımdır.

Başa düşürəm, mətbuatın işi cəmiyyəti operativ informasiya ilə təmin etməkdir. Amma hərbi əməliyyatların strateji spesifikası müəyyən məhdudiyyətlər yarada bilər. Digər tərəfdən, jurnalistin özünün də bir xətti, senzurası, öz üzərində məhdudlaşdırıcı addımları olmalıdır. Söhbət milli məsələdən və ölkənin suverenliyindən gedirsə, media təəsübkeşliyini bir neçə saatlıq kənara qoymaq daha məqsədəuyğundur.

Bu prizmadan Azərbaycan mətbuatının Ermənistan mətbuatı ilə müqayisə olunması və Ermənistan müdafiə nazirliyinin yerli erməni mediasını operativ informasiya ilə təmin etməsini demokratiyanın, operativliyin göstəricisi hesab etmək olmaz. Niyə?

Əvvəla, Qarabağda baş verən hadisələrin Ermənistan müdafiə nazirliyi tərəfindən xırda detallarına qədər tirajlanması Azərbaycanın milli maraqlarına cavab verir. Çünki hazırda Ermənistanda müharibə tələb edən qisasçı-revanşist qüvvələr necə məhv olduqlarını görürlər, onların iradəsi şikəst olur, döyüş əzmi qırılır. Ortada ciddi nəticələr də var, İrəvanda baş verənləri müşahidə etsək, bunu görə bilərik. Hətta Ermənistanda böyük bir qism Qarabağdakı döyüşlərin mediada senzuradan keçmədən işıqandırılmasını Pşinyanın xəyanəti kimi qiymətləndirirlər.

Bu, Ermənistan siyasi hakimiyyəti tərəfindən məqsədli şəkildə də həyata keçirilə bilər. Çünki Ermənistanda müəyyən siyasi elita Azərbaycanın tələblərini yerinə yetirməyə, sülhə imza atmağa hazırdır. Amma buna mane olan qüvvələr var, Bizim hərbi əməliyyatların qüsursuz keçirilməsi - mətbuata yekun nəticələrin açıqlanması, erməni mediasında isə bütün qüsurların ifadə olunması nəticə etibarilə Ermənistanın əleyhinə, Azərbaycanın leyhinə işləyir.

Müəllif: Samir Feyruzov